13.11.14

Among The Living Aka Aux Yeux des Vivants (2014)

          Το Among the living ξεκινάει πολύ εντυπωσιακά. Mία έγκυο γυναίκα [Προφανώς, δε θα μπορούσε να είναι άντρας (η Beatrice Dalle από τα Inside, Trouble every day κ.α.)] φτάνει τον κόμπο στο χτένι, τρώει φρίκη ολκής, παίρνει ένα ρόπαλο και κάνει τη μούρη κρέας, του τεμπελχανά, μπεκρή, βετεράνου με πειραγμένο DNA από τα χημικά, συζύγου της. Aκολουθεί το τερατόμορφο (από τα ίδια χημικά) παιδί έξω από την κοιλιά της, μετά το παιδί μέσα στην κοιλιά της και αφήνει τελευταίο για να σκοτώσει, τον εαυτό της.
"Σου είπα με πίτα λαδωμένη! ΛΑΔΩΜΕΝΗ!"

          Η συνέχεια είναι τελείως διαφορετική, με τρία μαλακισμένα πιτσιρίκια, βγαλμένα από ιστορία του Stephen King, να τριγυρνάνε στην εξοχή και να εξερευνούν εγκατελειμμένο κινηματογραφικό στούντιο, ανακαλύπτοντας γυναίκα δεμένη και φιμωμένη σε πορτ μπαγκάζ αυτοκινήτου. Αντί να πάρουν τον πούλο (όχι κυριολεκτικά), κρύβονται και χώνουν τη μύτη τους εκεί που βρωμάει, για να δουν ποιος είναι ο κακός, που έχει δέσει το γκομενάκι σαν αρνί στο σακί (και να τον πάρουν κυριολεκτικά).  Τον βλέπουν, χέζονται και την πουλεύουν υπ' ατμόντας με κατουρημένα παντελόνια, αλλά είναι ήδη πολύ αργά, διότι τα έχει δει και αυτός και δεν έχει σκοπό να τα αφήσει να αποκαλύψουν την ερωτική φωλίτσα του.
          Αφού τα πουν όλα στην αστυνομία ( που φυσικά δεν θα τα πιστέψει γιατί είναι μαλακισμένα που κάνουν μαλακίες), θα πάει το καθένα στο σπιτάκι του, και σαν τα τρία μικρά γουρουνάκια, θα τα επισκεφθεί ένα ένα ο κακός ο λύκος, για να σκοτώσει αυτά και την οικογένειά τους, με τρόπους που δεν θα δούμε ποτέ. Τουλάχιστον, θα δούμε τον κακό, που είναι από τους πιο ανατριχιαστικούς που έχω δει ποτέ (ο οποίος μοιάζει λίγο με τον τρελό ψυχίατρο του Beyond the black rainbow χωρίς τα λούσα του).
(Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος)

          Το ATL είναι η τρίτη ταινία των Alexandre Bustillo και Julien Mary. Η πρώτη ήταν το πολύ καλό À l'intérieur Aka Inside και η δεύτερη το εξίσου καλό αλλά αρκετά διαφορετικό Livid. To ATL είναι η πρώτη ταινία τους που θα πάρει διανομή στην Αμερική και δυστυχώς είναι με διαφορά η χειρότερή τους. Δεν θα αναφερθώ σε σεναριακές τρύπες, έλλειψη ρυθμού και τέτοιες μαλακίες αλλά στο ένα και μοναδικό πράγμα, που μπορεί να καταστρέψει μία κατά τ' άλλα καλή ταινία τέτοιου είδους (slasher). Τους φόνους off-camera! Μάλιστα έχει γίνει με τέτοιο τρόπο, που στην αρχή νόμιζα ότι έβλεπα κάποια λογοκριμένη με τιρμπουσόν έκδοση, αλλά όχι, έβλεπα τη μία και μοναδική έκδοση. Είναι προφανές ότι το έκαναν επίτηδες αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τι σκεφτόντουσαν. Λόγω rating; Budget; Δε νομίζω. Δεν είναι βέβαια, όλοι οι φόνοι off-camera. Αυτοί που είναι on είναι πολύ καλοί, ειδικά ο ένας, είναι από τους πιο περίεργους, κίνκι, γουάτ δεφάκ φόνους που έχω δει, αλλά δε φτάνει. Μιλάμε οι οκτώ στους δέκα, είναι off!
(Off!)

          Ας πούμε, ότι αν μία ταινία τρόμου είναι σαν το σεξ (και όχι το αντίστροφο), οι φόνοι είναι σαν τους οργασμούς. Ποιο το νόημα να φτιάχνεις ατμόσφαιρα, να ανεβάζεις σταδιακά την αγωνία και την ένταση, με αποκορύφωμα τη στιγμή που το θύμα έρχεται αντιμέτωπο με το δολοφόνο και ....να μην δείχνεις τίποτα, να αλλάζεις τελείως πλάνο. Σαν να σε κόβουν κάθε φορά που πας να χύσεις! Και να πεις ότι το κάνουν ώστε ο τελευταίος οργασμός, ή φόνος (ή μπουκιά), να είναι πιο έντονος, το δέχομαι, αλλά δεν είναι.
"δεν έδειξε το φόνο! ΠΑΛΙ!!!"

          Οι Alexandre Bustillo και Julien Maury θα σκηνοθετήσουν το prequel του Texas Chainsaw, που θα λέγεται σκέτο "Leatherface". Το Texas Chainsaw είναι για μένα, το χειρότερο όλου του γαμημένου The Texas Chainsaw Massacre φράντσάιζ (μιλάμε για εφτά ταινίες) και δεν είχα καθόλου αγωνία, για τη νέα ταινία, μέχρι που έμαθα ποιοι θα είναι οι σκηνοθέτες. Όπως είπα και πριν, τα Inside και Livid μου άρεσαν πολύ και ελπίζω να δημιουργήσουν έναν Leatherface που όλοι θα ξανά αγαπήσουμε.
Κάπου διάβασα, ότι γίνονται συζητήσεις για να σκηνοθετήσουν όλα, ή ένα εκ των Halloween 3D, Hellraiser και Nightmare on elm street, τι στο Διάολο;

Το τρέιλερ

Η αφισάρα

Η Αμερικάνικη αφίσα

Η Γαλλική αφίσα

"Εδώ θα δείξει φόνο;"

"Εδώ;"

"ή μήπως εδώ;"

(Brazzers)

"Κουάξ"

"Φυλακές ανηλίκων" ...σας περιμένει ο Τσαχιρίδης

Λέγεται "σφήνα" για κάποιον λόγο

"Με πόνο στην καρδιά, ένα στα τρία"
Read More »

11.11.14

The Babadook (2014)


          Kρίπι μανούλα με κρίπι παιδάκι, ζούνε οι δυό τους σε κρίπι σπιτάκι και κριπάρουν όλον τον κόσμο. Αυτή με το παιδί της και τη μανιοκατάθλιψή της και το παιδί της με τη φάτσα του, τις ιστορίες του και την επιθετικότητά του, αλλά κυρίως με τη φάτσα του.
(Με αυτή τη φάτσα του)

          Η μάνα αρχίζει να μην την παλεύει και να είναι στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού γιατί έχει χάσει τον άντρα της, η δουλειά της είναι σκατά (κυριολεκτικά) και το παιδάκι της στην κοσμάρα του. Το παιδάκι έχει χάσει τον πατέρα του, είναι φαντασιόπληκτο, έχει φοβίες και φτιάχνει ένα σωρό μεσαιωνικά όπλα τσέπης και παγίδες σαν φτωχός  Kevin McCallister για να αντιμετωπίσει τα φανταστικά τέρατα και να προστατεύσει τη μητέρα του όταν χρειαστεί (που τελικά χρειάζεται).
(Επειδή τα τέρατα πεθαίνουν με ένα μπαλάκι και ένα βελάκι)

          Σαν να μην ήταν αρκετή η καταθλιπτική καθημερινότητά τους, ένα βράδυ η μαμά, διαβάζει για να κοιμήσει το σκασμένο, ένα παραμύθι που εμφανίστηκε από το πουθενά στο δωμάτιο του μικρού, το "Mister Babadook" που ξεκινάει χαριτωμένο αλλά καταλήγει ...απειλητικό. Καταφέρνει να τρομάξει και τους δύο και δίνει συγκεκριμένη μορφή στην καταπιεσμένη οργή της μητέρας και τους εφιάλτες του μικρού. Ήταν το κλήμα στραβό το έφαγε και ο γάιδαρος, έτσι τα βράδια πριν κοιμηθούν, αρχίζουν να βλέπουν και να ακούν, μπα μπα μπα ντουκ ντουκ ντουκ. Ποιος έχει το πρόβλημα; η μαμά; το παιδί; ο μπαμπαντούκ; ή όλοι μαζί;
          Ωραίο τρομακτικό παραμυθάκι γεμάτο αλληγορίες για την προβληματική σχέση μητέρας - γιου μετά το χαμό του πατέρα και μπαμπούλα βγαλμένο από Γερμανικό εξπρεσιονισμό που μπορείτε να δείτε μαζί με τους μικρούς σας φίλους για να τους τρομάξετε. Αρκεί να μην έχετε πρόβλημα να αλλάζετε πάνες, (όχι τις δικές σας).

Το τρέιλερ

Το ωραίο παραμυθάκι

Η ωραία αφίσα

Η μέτρια αφίσα


Η άσχημη αφίσα

 Κι άλλη ωραία αφίσα

(Και στην τιβί να παίζει μόνο horror classics)

(Μέσα που;)

(Κρίπι)

(Πολύ κρίπι)

(Πάρα πολυ κρίπι)

(Κοψοφλεβίαση με μαχαίρι βουτήρου σε ..3 ..2 ..1)



"Ένα στα τρία"

Read More »

10.11.14

V/H/S: Viral (2014)


          Τα δύο πρώτα Βίει Τσες δε μου άρεσαν καθόλου, μα καθόλου όμως, σε σημείο που με ενοχλούσαν δλδ. Το Βάιραλ το έβαλα γιατί απλά ήθελα να δω μία μαλακία να με πάρει ο ύπνος, κι έτσι έγινε δλδ, αλλά αυτή τη φορά δεν ενοχλήθηκα, σχεδόν μου άρεσε και κατάφερα να το δω μέχρι το τέλος (το πρώτο Βϊειτσές δεν το είχα καταφέρει) και παραδόξως είναι το λιγότερο χόρορ της σειράς.'Eχει τρεις ιστορίες κι άλλη μία που τη βλέπουμε στα κενά των άλλων (ραπ αράουντ στόρι).
          Η πρώτη είναι ψιλομάπα, από ένα σημείο και μετά απλά δεν είναι φιφιό (found footage), οι λήψεις είναι αδικαιολόγητες και τέλειες, επίσης ο "κακός" είναι βγαλμένος από κωμωδία και η σκηνοθεσία είναι τύπου σουπερνάτσουραλ, ανα πάσα στιγμή νομίζεις θα εμφανιστούν τα ερωτευμένα αδέρφια μανεκέν (Winchesters) να σώσουν την ημέρα με ένα ξόρκι.
          Αποτυχημένος ταχυδακτυλουργός της καρπαζάς ανακαλύπτει μαύρο χειτώνα, που τον μεταμορφώνει σε σούπερ μάγο, που κάνει τον Κόπερφιλντ να φαίνεται σαν παιδάκι που παίζει με ταχυδακτυλουργικό κιτ. Ο χειτώνας όμως είναι ζωντανός και θέλει ανταλλάγματα (γκες γουάτ) για να συνεχίσει να προσφέρει τις υπηρεσίες του, επεισόδιο από Friday the 13th (η σειρά στον Αντ1) δλδ, "ο καταραμένος χειτώνας".

"Είμαι ο κακός μάγος Δρακουμέλ και αυτό είναι το σατανικό μου βλέμμα"

          Η δεύτερη ιστορία είναι η καλύτερη που έχω δει στα Βϊειτσές και είναι σάι φάι από τα παλιά, με επιστήμονα που φτιάχνει στο υπόγειό του μηχανή (που θυμίζει την χρονομηχανή του Stewie Griffin) πύλη σε παράλληλο σύμπαν, που μόλις την ανοίγει γνωρίζει τον εαυτό του (α ναι, κι αυτό το κάνει ο Stewie) γιατί και ο εαυτός του στο παράλληλο σύμπαν κάνει ακριβώς τα ίδια. Αφού τα βρίσκουν παντού και ταιριάζουν σε όλα αντί να τα φτιάξουν μεταξύ τους και να ζήσουν ευτυχισμένοι, αποφασίζουν να αλλάξουν σύμπαντα για 15 λεπτά να δουν αν και ο υπόλοιπος κόσμος είναι ίδιος που φυσικά δεν θα είναι.
"Είμαστε ίδιοι, σκεφτόμαστε τα ίδια και μου αρέσω πολύ"

          Η τρίτη ιστορία είναι τϊνέιτζερ περιπέτεια φαντασίας, με μιά παρέα σκεϊτάδων να τα βάζουν με μια συμμορία σκελετών, και το όλο σκηνικό να θυμίζει βίντεο γκέιμ και βιντεοκλίπ των Misfits.
Πέντε πιτσιρίκια που όλη μέρα κάνουν σκέιτ, πίνουν μπάφους και ακούν χάρντκορ , αποφασίζουν να πάνε στο Μεξικό (!) να πάρουν δυναμιτάκια (!) και μπύρες (μιας και είναι σαν την Ελλάδα και δεν υπάρχει όριο ηλικίας) και να κάνουν σκέιτ στο καλύτερο μέρος που θα μπορούσαν να βρουν, ένα κανάλι (χωρίς νερό) στη μέση του πουθενά γεμάτο με σατανιστικά σύμβολα και απομεινάρια τελετών. Στ' αρχίδια τους βέβαια, παντού υπάρχουν αυτά και είναι μαλακίες (εκτός από τη Παλλήνη). Eίναι μαλακίες μέχρι την στιγμή που θα χτυπήσει ένας πιτσιρικάς και θα χύσει αίμα μέσα στη τεράστια πεντάλφα πάνω στην οποία κάνουν πατίνι.
(Βιντεογκέμι)

          Η άλλη ιστορία που ξεκινάει πρώτη, συνεχίζει στα κενά και τελειώνει τελευταία είναι ένα μπέρδεμα που κάπως πάει να ενώσει τις άλλες ιστορίες αλλά δεν έβγαλα νόημα, μάλλον είχαν αρχίσει ήδη να κλείνουν τα μάτια μου.
          'Ενα ζευγάρι παρακολουθεί στις ειδήσεις την καταδίωξη ενός παγωτατζίδικου από την αστυνομία (δεν θέλω να σκεφτώ τι έβαζε στα παγωτά) και συνειδητοποιεί ότι το κυνηγητό συμβαίνει στην γειτονιά τους. Κλασικά βουτάνε κάμερες και τρέχουν έξω να τραβήξουν βίντεο μπας και γίνει βάιραλ, βλέπουν όμως ότι όλη η γαμημένη γειτονιά έχει τρελαθεί. Οι μισοί σε κατάσταση φρενίτιδας τραβάνε βίντεο με τα κινητά τους το παγωτατζίδικο και οι άλλοι μισοί κυκλόφορουν σαν ζόμπι. Κάπου εκεί άρχισα να χάνω τη μπάλα και να μην καταλαβαίνω τι βλέπω, όλα μοιάζαν τυχαία και δε βγάζαν νόημα. Απ' ότι διάβασα αργότερα σε ξένα ριβιούζ δεν έφταιγε η ντάγκλα μου γιατί και άλλοι έχουν την ίδια άποψη. Επίσης διάβασα ότι το Βάιραλ είναι το χειρότερο από τα τρία, ίσως πρέπει να δώσω άλλη μία ευκαιρία στα δύο προηγούμενα (δεν τα θυμάμαι κιόλας), ή ίσως αυτό δεν μου φάνηκε τελείως μαλακία επειδή το είχα υποτιμήσει τόσο πριν το δω.

Το τρέιλερ

Η ωραία αφίσα

Η άλλη ωραία αφίσα, όλα τα ΒΧΣ έχουν ωραίες αφίσες.


(Αυτό το φίδι δεν είναι φίδι, είναι πουλί, όχι από αυτά που πετάνε)

"α μη σε ανησυχεί αυτό, δεν είναι τίποτα,
δε χρείαζεται πάρεις προφυλάξεις"

"νταξ' τα τράβηξα όλα, να φύγω τώρα;"

"Ένα και πολύ του είναι"
Read More »

4.11.14

Zombeavers (2014)


          Τρεις φοιτήτριες αποφασίζουν να περάσουν ένα διήμερο μακρυά από τους χαζογκόμενούς τους, σε σπιτάκι δίπλα σε λιμνούλα, φορώντας ξέκωλα σορτς και κάνοντας τόπλες ηλιοθεραπεία αλείφοντας η μία την άλλη λάδι, ως εδώ μιά χαρά. Μέχρι που εμφανίζονται απρόσκλητοι οι χαζογκόμενοί τους να κάνουν χαζομάρες και να μας χαλάσουν το βράδυ.
          Ευτυχώς για εμάς (δυστυχώς για την παρέα) το διήμερο σώζεται από δύο μεταφορείς τοξικών αποβλήτων, που αντί να προσέχουν το δρόμο, μαλακίζονται μεταφορικά και παραλίγο κυριολεκτικά, με αποτέλεσμα να πέσει από την καρότσα ένα βαρέλι τοξικών, σε ρυάκι που οδηγεί στη λίμνη που σαλιαρίζουν οι τεντιμπόηδες με τις δεσποινίδες. Στη λίμνη που είναι μόνιμη κατοικία για χαριτωμένους κάστορες, που μετά την επαφή τους με τα χημικά, μεταμορφώνονται σε διψασμένα για αίμα και έφηβα πατουσάκια χνουδωτά κτήνη. Δεν θα πάρει πολύ ώρα (όση χρειάζεται για να κάνουν σεξ τα ζευγαράκια) στους ζομποκάστορες να ανακαλύψουν τα γυμνά και απροστάτευτα ποδαράκια των νεανίδων μας και να τους επιτεθούν από στεριά και θάλασσα.
 (Γυμνά και απροστάτευτα)

          Επιτέλους μιά σοβαρή ταινία, ωραίες ατάκες, βάναυση κακοποίηση ζώων και πράκτικαλ εφέκτς. Αν οι κάστορες και το αίμα ήταν CGI θα ήταν μεγάλη αποτυχία και απογοήτευση, ευτυχώς όμως ο σκηνοθέτας έχει γούστο και στο ντεμπούτο του χρησιμοποίησε ανιματρόνιξ  μαριονέτες και το αποτέλεσμα εκτός από καλαίσθητο είναι και πιο ρεαλιστικό (λέμε τώρα), γι' αυτό ίσως μου θύμισε λίγο το Critters και το Black Sheep. Επίσης παίζει η Cortney Palm από το Sushi Girl και το Silent Night 2013 (ωραίο) και πηδάει πάλι από παράθυρο όπως είχε κάνει και στο Silent Night. Ιδού η εξήγηση που πηδάει τόσο συχνά και τόσο πετυχημένα, κάνε κλικ εδώ. Η Lexi Atkins δεν έχει παίξει πουθενά αλλού αλλά έχω την εντύπωση ότι θα γίνει μεγάλο αστέρι.

το τρέιλερ

Η σοβαρή αφίσα

Οι ασόβαρες αφίσες

"τι θα φάμε σήμερα;"
-"τα πόδια μας"

"Συγνώμη κύριε, μήπως έχετε μία στιγμή να μιλήσουμε για τον σωτήρα μας Ιησού Χριστό;"

 "Συγνώμη κύριε, μήπως έχετε άλλη μία στιγμή να μιλήσουμε για τον σωτήρα μας Ιησού Χριστό;"

Πως το λέει ο Ρακιντζής; "είσαι σαν κουνέλι και γλυκιά σαν μέλι"

Πως το λένε οι Killers; "breaking my back just to know your name"

"κοιτάτε κάτω μη πατήσουμε κάνα σκατό και είμαστε και ξυπόλητοι"

(Που πας με το ξύλινο ρόπαλο ρε καραμήτρο, τι νομίζεις τρώνε οι κάστορες;)

"Ο-ΛΙ-ΜΠΙ-Α-ΚΟΣ"

"αααα είναι μπούζι"

"ΟοΟο έπιασα ένα χτα - πόδι"

"ίου αηδία"

"εμένα μου άρεσε"

"Τρία στα τρία, συγχαρητήρια, κερδίσατε"

Read More »