30άρης νεόπλουτος Πάνος Μιχαλόπουλος, με κούρσα φυσέκι, βγάζει έξω άβγαλτη barely legal (μπέρλι, όχι βαρέλι) Σοφία Αλιμπέρτη, να γιορτάσουν τα 18α γενέθλιά της στη τοπική Μπουμ Μπουμ με ποτό, χορό και μαθήματα έρωτα. Όμως με το κάρο που κυκλοφορεί, προκαλεί, και τους παίρνει γραμμή, συμμορία μηχανόβιων-χούλιγκαν-ναζί, με Πουλικάκο αρχηγό και Πετρόχειλο υπασπιστή, που τους την πέφτει στο φανάρι για να τους 'ξηγηθεί.
Μετά από διάλογο του στιλ, "κοιτάτε ρε ένα ψώνιο με τι κάρο κυκλοφορεί" - "ποιος είσαι εσύ που 'ρθες εδώ, σ' εμάς να κάνεις πλάκα; άντε σπάσε ρε μαλάκα", ο τέντι μπόις τρώει χλέπα ολκής στα μούτρα από τον Πουλικάκο, που γκαζώνει και φεύγει μαζί με τους συντρόφους του κάνοντας σούζες.
"Κοιτάτε ένα αμάξι ρε, κοιτάτε έναν μαλάκα"
Ο κυριλές έξαλλος που έγινε ρεζίλι μπροστά στο μανούλι, θέλει να καθαρίσει το κούτελό του, μεταφορικά και κυριολεκτικά, και σπινιάρει με την κουρσάρα του, αφήνοντας φωτιές στην άσφαλτο (σοβαρά) και τρέχει πίσω από τη συμμορία, με αποτέλεσμα να κλείσει έναν από αυτούς σε μία στροφή και να τον στείλει σούμπιτο πάνω σε ένα Λάντα.
Σα να μην τρέχει μία, συνεχίζει τη βόλτα αραχτός και λάιτ μαζί με την δεκαοκτούρα και πάνε στη ντισκοτέκ, όπου και βλέπουμε ότι είναι γνωστός μαλάκας, με συμπεριφορά πρώτη μούρη στο καβούρι, να συζητάει με την όλο νάζι στο μπουρνάζι Αλιμπέρτη, πως θα της μάθει έρωτα (αλήθεια). Αφού γιόρτασαν τα γενέθλια και έκλεισε τα δεκαοκτώ η μικρή, ο γόης δεν κινδυνεύει πλέον να μπει φυλακή και την παίρνει να πάνε να κάνουν πράξη τη θεωρία.
"Πήγε 00:01, από αυτή τη στιγμή, μπορώ να σε γαμήσω"
Έξω από το κάρο του όμως, τους περιμένει η συμμορία με άγριες διαθέσεις (δηλαδή τι περίμενε; ότι θα σκότωνε έναν από αυτούς και θα την έβγαζε καθαρή;). Κάνουν τόπι στο ξύλο τον ζεν πρεμιέ και βιάζουν το Σοφάκι, που έτσι κι αλλιώς είχε σκοπό να χάσει την παρθενιά της αυτό το βράδυ, αλλά μάλλον όχι με αυτόν τον τρόπο. Η σκηνή του βιασμού πρέπει να είναι από τις πιο γελοίες στην ιστορία της βιντεοκασσέτας (η πιο γελοία είναι μάλλον αυτή εδώ) με τον βιαστή να παθαίνει κάτι σαν ηλεκτροσόκ την ώρα της πράξης.
"Δεν πήγε και πολύ καλά το πρώτο ραντεβού, θα θέλει άραγε να ξαναβγούμε;"
Ο τέντι μπόις τσαντισμένος επειδή κάποιος άλλος πήρε την παρθενιά της πιτσιρίκας (μάλλον, γιατί δεν την βλέπει και δεν την αναφέρει ποτέ ξανά στη ταινία), πηγαίνει στον κολλητό του να ζητήσει βοήθεια, που τυχαίνει να είναι δάσκαλος σε σχολή καράτε τύπου Κόμπρα Κάι. Συμφωνούν για αντίποινα και κάνει πέσιμο με τους καρατέκες (που πήγαν στη μανούρα, φορώντας στολές καράτε) στους καμικάζι, την ώρα που κηδεύουν το πρώτο θύμα του τεντιμπόι (αυτός που έσκασε πάνω στο Λάντα). Μετά από ατάκα του στιλ "με θυμάσε ρε πούστη;" αρχίζει το ξύλο να πέφτει βροχή, με αποκορύφωση τη σκηνή που κόβουν το πουλί του Πουλικάκου (μία το Φαδερς Ντέι μία αυτό, έλεος) και του το δίνουν να το φάει (άλλος την βίασε άλλου κόψαν το πουλί). Μετά από αυτό ο τεντιμπόις είναι πάλι αραχτός και λάιτ (δε λέει να βάλει μυαλό αυτό το παιδί), έχει ήδη βρει άλλη γκόμενα να καυλαντίσει και δεν κουράζει το μυαλουδάκι του να σκεφτεί, ότι οι καμικάζι ίσως και να θέλουν να εκδικηθούν μετά το ξύλο που έφαγαν, ειδικά ο αρχηγός τους που έχει μείνει με το πουλί του στο στόμα.
(Λίγο ουισκάκι για να γλυστράει)
Όλα αυτά συμβαίνουν τα πρώτα 15-20 λεπτά και για την επόμενη μία ώρα και κάτι, ο κύκλος της εκδίκησης δείχνει να μην κλείνει ποτέ, με τον τεντιμπόι και τους μηχανόβιους να εκδικούνται συνεχώς ο ένας τον άλλο. Σε κάνουν να αναρωτιέσαι ποιος θα πει την τελευταία κουβέντα, μιας και δεν υπάρχει ο "καλός" της υπόθεσης αφού όλοι είναι μαλάκες, για διαφορετικούς όμως λόγους.
Πούτσα και ξύλο, ξύλο και πούτσα σε αυτή τη ψυχαγωγικότατη Ισπανο-Ελβετική μπάικερ ριβέντζ εξπλοιτιά, με εναλλαγές σκηνών τσόντας και βίας, αφού όταν δεν σκοτώνονται μεταξύ τους, οι μεν καμικάζι κυκλοφορούν μεθυσμένοι με τις ψωλές έξω, και ο δε τέντι μπόις πηδάει διαφορετική γκόμενα κάθε μέρα. Ο ρυθμός και το σενάριο της ταινίας θυμίζει ντέρμπι, με τη μπάλα να πηγαίνει πάνω κάτω, τον διαιτητή να μην σφυρίζει τίποτα και τη νίκη να παίζεται μέχρι τις καθυστερήσεις του αγώνα, που φτάνει στο καταπληκτικό τέλος "χρυσό γκολ / ξαφνικός θάνατος" και δικαιώνει τον αγώνα όλων χωρίς να μένει κανείς αδικημένος. Τα θερμά μου συγχαρητήρια (χειροκρότημα).
"Γερά με τσαμπουκά, γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια ξανά!"
Το Mad Foxes ήταν στη μαύρη λίστα "Video Nasty" της Μ. Βρετανίας και στην Ελλάδα κυκλοφόρησε σε ντιβιντί με τον σούπερ τίτλο "Λυσσασμένες ύαινες στο δρόμο" από την Dark Side / New Star, εταιρεία διανομών που έφερνε σπάνια διαμάντια στα βίντεο κλαμπ της γειτονιάς μας.
Την ωραία αυτή ανάρτηση, τη χρωστάτε στον ειδικό στις "πούτσα και ξύλο" ταινίες badassmoviesblog.blogspot.gr, που μου το πρότεινε και μου το έστειλε έτοιμο για προβολή.
Το τρέιλερ
Η καλή
Η κακή
Και η άσχημη αφίσα
Κρυφή κάμερα του Ευαγγελάτου στα γραφεία της Χ.Α (χα!)
Χτύπημα στα γραφεία της από Συριζαίο, καταγγέλλει η Χ.Α.
(Τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής στον Άγιο Παντελεήμονα)
"Να τον πάρω τηλέφωνο; ξέρω ότι έσφαλα αλλά δε θέλω να φανεί ότι το παραδέχομαι"
"Ένα τηλέφωνο δεν παίρνει να πει συγγνώμη, εγώ δε ξαναπαίρνω, θα πιω να ξεχαστώ"
(Δε φτάνει που την γαμάει πάνω από το παντελόνι, της δαγκώνει και το ζιβάγκο. Της γαμάει τα ρούχα κυριολεκτικά)
Αυτή τη φορά δεν θα παρουσιάσω κάποια λάθος ταινία, αλλά κατά κάποιο τρόπο, όλες τις λάθος ταινίες περασμένων δεκαετιών μαζί!
ΤοB-Movies.gr είναι αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος του, το πρώτο και μοναδικό Ελληνικό σάιτ εγκυκλοπαίδεια για καλτ ταινίες όλων των ειδών, horror, action, sci-fi, exploitation, martial arts, fantasy, όλα τα υποείδη τους και της Παναγιάς τα μάτια. Ολοκληρωμένες κριτικές ταινιών με βαθμολογίες, credits, πληροφορίες κυκλοφορίας, σήμα καταλληλότητας και μετρητή ποσότητας πελτέ (όχι όπως εδώ που κολλάμε μπρίκια).
Όπως γράφει και στο σάιτ, "Γουστάρουμε τρόμο, monster movies, βρικόλακες, ζόμπι, διάστημα, gore και γυμνό, γυμνό και gore, ταξίδια στο χρόνο, σατανικές τελετές, μαγεία, δράκους, τέρατα κάθε είδους, πεθαίνουμε για πρωτοτυπία και επικίνδυνες θεματολογίες, και απεχθανόμαστε τις σύγχρονες μαζικές mainstream παραγωγές των εκατομμυρίων δολαρίων, που από πλευράς ουσίας δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα στους αληθινούς και θαρραλέους φίλους του σινεμά. Αντίθετα, θέλουμε b-movies, trash και exploitation!".
Είναι ότι καλύτερο για κάποιον νέο να μυηθεί στο είδος και να καταστραφεί (για την επίσημη τελετή μύησης, πρέπει να επικοινωνήσει με το σάιτ), και για κάποιον ήδη κατεστραμμένο να ανακαλύψει διαμάντια που του έχουν ξεφύγει, χωρίς να χρειαστεί να κάνει μακροβούτια σε σκουπίδια και σκατά.
Fun part για μένα τα θέματα στην αναζήτηση, που πάντα με διασκεδάζουν όταν ψάχνω για ταινία. Με κατηγορίες όπως "άσυλο φρενοβλαβών", "διαστρεβλωμένη επιστήμη", "παιδιά δολοφόνοι", "ψυχεδέλεια", "μαζορέτες", θες να τα ψάξεις όλα με αποτέλεσμα να χαζεύεις για ώρα.
Εγώ το ανακάλυψα τυχαία το 2006 περπατώντας (μερικές φορές, όταν το φεγγάρι είναι γεμάτο, σηκώνομαι στα δύο πόδια και περπατάω) στα Εξάρχεια (που από χθες έχουν γίνει πιο ανθρώπινα), όταν είδα μία ταμπέλα έξω από το Dasein που έγραφε "B-Movies.gr - Νύχτες Τρόμου - Επιδρομή ζόμπι στα Εξάρχεια". Εκείνη τη βραδιά δεν πήγα, πήγα όμως την επόμενη εβδομάδα (οι προβολές ήταν κάθε πέμπτη) και ανέβηκα στο πατάρι του Dasein, με το χαμηλό φωτισμό και τους άνετους καναπέδες. Άραξα με μπίρα και πίτσα (είχε και πίτσα) να δω σπάνιες καμμενιές σε προτζέκτορα, που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν πολύ δύσκολο να ανακαλύψω. Από τότε ήθελα να πηγαίνω σε κάθε προβολή, κάτι που δυστυχώς μου ήταν αδύνατο, αλλά αυτές οι προβολές που πήγα μου έμειναν αξέχαστες και τις νοσταλγώ ακόμα (δάκρυσα, αλλά όχι από τα μάτια).
Εκεί είδα για πρώτη φορά ταινιάρες που εώς τότε μου διέφευγαν. Tourist trap, Deadly spawn, Killer clowns from outer space, Ebola syndrome, The barbarians κ.α. Ενώ ξαναείδα άλλες (Night of the creeps, Toxic avenger, From beyond, Revenge of the ninja, Re- Animator, Braindead) που τελευταία φορά τις είχα δει πιτσιρικάς σε βιντεοκασσέτα.
Αυτά τα ολίγα για τον Ελληνικό οδηγό καλτίλας που στέκει στον κυβερνοχώρο σαν ώριμο ωάριο και περιμένει να σε δεχτεί σαν το επομένο σπερματοζωάριο που θα εισχωρήσει μέσα του και θα γίνει επιτέλους ένας ολοκληρωμένος σινεφίλ.
Αυτή είναι η ιστορία της Τζέην, μίας κυρίας με κάπα κεφαλαίο που αγάπησε παθιασμένα έναν αλήτη και το κάπα το κεφαλαίο πήγε περίπατο. Ένας έρωτας απαγορευμένος που την τρέλανε (μεταφορικά) και την μετέτρεψε σε μία άβουλη μαριονέτα στα χέρια του εραστή της. Εθισμένη στο ηδονικό μουστάκι του ("να γαμεί καλά και να χάνεσαι" που λέει και η Λέχου), που η απότομη στέρησή του την αποτρέλανε (κυριολεκτικά) και την άφησε έρμαιο του ανικανοποίητου παράλογου πόθου της. Η ανάγκη της για το μουστάκι του παρέσυρε στο διάβα της τα πάντα, φέρνοντας την καταστροφή στη ζωή της και στις ζωές των αγαπημένων της. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
(Κυρία με κάπα κεφαλαίο)
Η Τζέην τα έχει όλα, ομορφιά, φινέτσα, πλούσιο άντρα, δύο παιδιά και φυσικά έναν κρυφό εραστή. Όταν ο άντρας της φεύγει για δουλειά αυτή κανονίζει αμέσως ραντεβού με τον Φρεντ στην ερωτική φωλίτσα τους. Πετάει μία δικαιολογία στα ανήλικα παιδιά της (ενώ τους είχε υποσχεθεί ότι θα τα πάει σινεμά), τα αφήνει στην εποπτία του κηπουρού (μητέρα της χρονιάς) και την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια (για ζέσταμα). Η κόρη της όμως την έχει ψιλιαστεί και υποπτεύεται ότι η μάνα της ατιμάζει το στεφάνι της.
"Που πας μάνα και μας αφήνεις; με ποιόν γαμιέσαι;"
Η ερωτική φωλιά της Τζέην είναι ένα ενοικιαζόμενο δωμάτιο (γαμιστρώνας) σε ένα σπίτι που μένει μία γιαγιά και ο τυφλός της γιος, ο Ρόμπερτ. Όταν η Τζέην φθάνει στο σπίτι τους η γιαγιά μπανιαρίζει τον Ρόμπερτ και φωνάζει την Τζέην μέσα στο μπάνιο να τον χαιρετήσει προκαλώντας την αγανάκτηση του άτυχου νέου που γίνεται ρόμπα μπροστά στη μανουλομανάρα που γουστάρει και επαναστατεί διώχνοντάς τους από το μπάνιο διότι "δεν είμαι παιδί, μπορώ και μόνος μου". 'Έλα όμως που του πέφτει το σαπούνι και παιδεύεται ο φουκαράς να το βρει χωρίς επιτυχία (τελικά δεν μπορεί μόνος του). Δεν την άκουγε τη δόλια τη μάνα του και τώρα ο μισός θα μείνει άπλυτος.
"Είσαι βρώμικο αγόρι Ρόμπερτ, σήκω τώρα να σου πλύνω και το πουλί"
Όταν η Τζέην μπαίνει στο γαμιστρώνα χτυπάει το τηλέφωνο και τρέχει να το σηκώσει νομίζοντας ότι είναι ο Φρεντ. Αντί για τον εραστή της όμως είναι η σατανική της κόρη (σοκ) που βρήκε τον αριθμό ψαχουλεύοντας τα πράγματα της μάνας της και πήρε να επιβεβαιώσει τις υποψίες της, ότι δηλαδή η μάνα της είναι μία πουτάνα και μισή που πληγώνει τον πολυαγαπημένο της μπαμπάκα. Η Τζέην δε συγκινείται όμως, ήρθε να γαμηθεί και θα γαμηθεί, σιγά μην αφήσει το σκασμένο να της χαλάσει τη βραδιά. Πίνει ένα τσίπουρο, φοράει κάτι πιο άνετο, βάζει Γιώργο Κατσαρό στο πικάπ (που μάλλον έχει γράψει και το σάουντρακ) και περιμένει με τα πόδια ανοιχτά να έρθει ο Φρεντ με το μουστάκι και το κρίκο στο δεξί αυτί να την πηδήσει.
Αυτό το αυτί θα παίξει σημαντικό ρόλο αργότερα
Η κόρη της όμως δεν μπορεί να μείνει με σταυρωμένα χέρια όσο η μάνα της τα φοράει στον πατέρα της. Θέλει να εκδικηθεί, θέλει να κάνει τη μάνα της να σκυλομετανιώσει πικρά που άφησε τα δύο της παιδιά μόνα για να πάει να βγάλει τα μάτια της με έναν ξεπλένη. Έτσι αποφασίζει να σκοτώσει τον ...αδελφό της (πάντα ο μικρός αδελφός την πληρώνει), το χαϊδεμένο της μαμάς. Πολύ έξυπνο σχέδιο από την πιτσιρίκα που με ένα σμπάρο και τη μάνα της θα αναγκάσει να γυρίσει σπίτι και αυτή θα γίνει πάλι μοναχοπαίδι. Τον φωνάζει λοιπόν να γεμίσουν την μπανιέρα, να βάλουν μέσα το αγαπημένο του βαρκάκι και να παίξουν το "Πάμε Σάμο με το Σάμινα".
(Άλλο ένα θύμα του τραγικού ναυαγίου)
Η Τζέην ακόμα πηδιέται όταν χτυπάει το τηλέφωνο και ακούει τα τραγικά νέα. Πνιχτές άναρθρες κραυγές ακούγονται από το γαμιστρώνα (της βγήκε το σπέρμα από τη μύτη) και βγαίνει φουριόζα έξω με τον Φρεντ να πάνε ολοταχώς στο νοσοκομείο με το κάρο του, λέγοντάς του συνεχώς "πιο γρήγορα Φρεντ, ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ!" (ότι του έλεγε και στο κρεβάτι δλδ). Ο κακομοίρης κάνει πιο γρήγορα με αποτέλεσμα να στουκάρουν σε μία προστατευτική μπάρα, η οποία διαπερνάει το παρμπρίζ και του κόβει το κεφάλι (το πάνω). Κακή μέρα για την Τζέην που σε λίγες στιγμές χάνει το γιο της, το γκόμενό της και τα λογικά της αφού παθαίνει νευρικό κλονισμό και καταλήγει στο τρελοκομείο.
Αυτή είναι η εισαγωγή, τα πρώτα δέκα λεπτά της λάθος ταινίας που υποτίθεται δικαιολογούν τη συνέχεια, όπου μετά από από ένα χρόνο η Τζέην βγαίνει από το τρελοκομείο και αποκομμένη πλέον από την οικογένειά της (αφού μαθεύτηκαν τα ξεφτιλίκια της με τον χειρότερο τρόπο) γυρνάει στο γαμιστρώνα (που παραδόξως συνέχιζε να πληρώνει το νοίκι όλον αυτόν τον καιρό). Ο μόνος που χαίρεται για την επιστροφή της είναι ο Ρόμπερτ που πλέον έχει πεθάνει η μάνα του και θέλει λίγη συντροφιά (και κάποιον να τον κάνει μπάνιο), ειδικά της Τζέην που την έπαιζε για πάρτι της κάθε φορά που άκουγε τα αγκομαχητά της όταν πηδιόταν με τον Φρεντ.
"Πιο γρήγορα Φρεντ, πιο γρήγορα"
(Δε φαίνεται αλλά τον παίζει)
Οι ελπίδες του για μιλφιές δε θα κρατήσουν πολύ όμως, όταν από το πρώτο κιόλας βράδυ θα ακούσει πάλι τα αγκομαχητά της Τζέην από το γαμιστρώνα. Ακόμα δεν ήρθε και βρήκε άλλο γκόμενο; Πως μπαινοβγαίνει χωρίς να τον ακούσει; Γιατί ήθελε να μείνει ξενοίκιαστο το διαμέρισμα τόσο καιρό; Αυτός πότε θα γαμήσει; Ο Ρόμπερτ μπαίνει σε υποψίες και προσπαθεί να ανακαλύψει ακούγοντας, ψαχουλεύοντας και σκουντουφλώντας εδώ κι εκεί τι τρέχει με την νοικάρισσα του. Αυτό που θα ανακαλύψει θα τον φέρει αντιμέτωπο όχι μόνο με την τρελή μάνα αλλά και με την τρελή της κόρη.
(Η τρέλα είναι κληρονομική)
Το Μακάβριο είναι μία ιστορία αγάπης, έρωτα και τρέλας και είναι το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Λαμπέρτο Μπάβα (γιου του θρυλικού Μάριο Μπάβα) που μαζί με τα Ντιμόνι1 & 2 θεωρούνται τα καλύτερά του. Δεν μπορώ να το κατατάξω εύκολα σε κάποια κατηγορία ταινιών τρόμου, το σίγουρο είναι ότι είναι άρρωστο και σου μεταδίδει το μικρόβιο χωρίς να βασίζεται σε σκηνές βίας. Ενώ ξεκινάει δυνατά, μετά ο ρυθμός πέφτει απότομα και είναι αρκετά αργό χωρίς να συμβαίνουν πολλά μέχρι το τέλος που το ξαναπιάνει η τρέλα. Παρ' όλα αυτά όμως δεν βαρέθηκα, η σκοτεινή ατμόσφαιρα, το σάουντρακ που θα μπορούσε να είναι γραμμένο για τσόντα και χαρακτήρες όπως ο τυφλός παρθένος 30άρης, η παρανοϊκή καυλωμένη 24/7 μητέρα και η επίσης παρανοϊκή κόρη της (τρομακτικό παιδάκι), μου κράτησαν το ενδιαφέρον σε όλη τη διάρκειά του. Η τελευταία σκηνή είναι αμφιλεγόμενη επειδή δε βγάζει νόημα και είναι λίγο αστεία αλλά νομίζω είναι και το ίδιο ανατριχιαστική. Εμένα μου άρεσε και μου θύμισε την τελευταία σκηνή του Πίσις, μίας άλλης λάθος ταινίας που πρέπει να σχολιάσω οπωσδήποτε.
Το τρέιλερ
Η καλή αφίσα
Η υστερική αφίσα
Η ό,τι να 'ναι αφίσα
Η παραπλανητική αφίσα
Η σπόιλερ αφίσα
"Όχι άλλο Γιώργο Κατσαρό! Τυφλός είμαι όχι κουφός!"
"Τι κρίμα που δε βλέπεις Ρόμπερτ, τα έχω πετάξει έξω"
Το Φάδερς ντέι ξεκινάει δυνατά (συνεχίζει δυνατά και τελειώνει δυνατά) και μπαίνει κατευθείαν στο ψητό (ή μάλλον στο ωμό). Βλέπουμε ένα χοντρό ονόματι Κρις Φάκμαν (;), που είναι γνωστός με το χαϊδευτικό "Φάδερς ντέι κίλερ" επειδή βιάζει και σκοτώνει πατεράδες (όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά), να τεμαχίζει το πιο πρόσφατο θύμα του, να το τρώει και μετά να πηδάει το κομμένο κεφάλι του άτυχου πατέρα (γιατί μετά από ένα γεύμα θες μία πίπα να χωνέψεις). Μέχρι που κάνει ντου ο Έιχαμπ και σαν άλλοςΣνέικ Πλίσκιν (πειρατικό άι πατς, δερμάτινο παλτό, αξουρισιά) καταδιώκει και σκοτώνει τον Φάκμαν. Όμως συλλαμβάνεται, μπαίνει φυλακή για μία δεκαετία και κάπου εκεί τελείωνει η ταινία (χα! όχι, πλάκα κάνω).
(Σνέικ καράφλιασες;)
Ο Έιχαμπ όταν ήταν μικρός είχε δει μπροστά στα μάτια του το βιασμό και φόνο του πατέρα του από τον Φάκμαν, προσπάθησε να τον σταματήσει αλλά του στοίχησε το μάτι του (όλα αυτά τα βλέπουμε κι εμείς και δεν είναι καθόλου ευχάριστα). Ο μικρός Έιχαμπ κατέληξε στα χέρια ενός ιερέα και η αδερφή του (έχει αδερφή) σε ορφανοτροφείο καλογραιών. Τότε ορκίστηκε να εκδικηθεί για τον πατέρα του και εκπαιδεύοταν από τότε για τη στιγμή που μόλις είδαμε.
Τα χρόνια πέρασαν και βλέπουμε τον Τουίνκ, ένα 16χρονο πουστράκο που παίρνει πίπες σε γέρους για 5 δολάρια και μετά τους πλακώνει στο ξύλο μαζί με τον κολλητό/νταβατζή του για να τους κλέψει τα υπόλοιπα, να γίνεται μάρτυρας του βιασμού και φόνου του πατέρα του. Ορφανός πλέον καταλήγει και αυτός στα χέρια ενός νεαρού ιερέα, του Τζον, που τυχαίνει να είναι πνευματικό παιδί του ιερέα που είχε μεγαλώσει τον Έιχαμπ. Μαθαίνοντας τι συνέβη στον Τουίνκ ο παππούς ιερέας λέει στον Τζον να βρει τον 'Ειχαμπ (που αφού αποφυλακίστηκε, αποσύρθηκε σε μία καλύβα κάπου στην άκρη του πουθενά) και να του πει ότι ο Φάδερς ντέι κίλερ επέστρεψε και είναι πιο καυλωμένος από ποτέ.
"Τσιμπουκάκι, πισωκολλητό, ελεύθερα πιασίματα"
Ο Έιχαμπ επιστρέφει και πάει να βρει την μικρή αδερφή του, η οποία έχει γίνει στριπτιζού (από καλόγρια) και όλως τυχαίως είναι φίλη με τον Τουίνκ που διψάει και αυτός για εκδίκηση. Η απομίμηση του Σνέικ Πλίσκιν, το νεαρό πορνίδιο και το παπαδοπαίδι αποφασίζουν να κυνηγήσουν μαζί τον Φάκμαν που στο μεταξύ έχει απαγάγει την αδελφή του Έιχαμπ. Θα καταφέρουν να την πάρουν (από) πίσω; και αν ναι σε τι κατάσταση; Γιατί ο Φάκμαν δεν πέθανε; και πως επέστρεψε μετά από τόσα χρόνια; Μήπως δεν είναι ένας απλός ψυχανώμαλος, σχιζοφρενής, κανίβαλος, βιαστής, σίριαλ κίλερ;
"Όχι ρε μαλάκες, δεν είμαι ένας απλός ψυχανώμαλος,
σχιζοφρενής, κανίβαλος, βιαστής, σίριαλ κίλερ"
Το ένα σεναριακό τουίστ υποδέχεται το άλλο και μετά από ένα σημείο ξεφεύγει το πράγμα και γίνεται τελείως σουρεάλ. Δεν ξέρω κι εγώ πόσους αντρικούς βιασμούς και πόσα βυζιά και κώλους είδα (πολλές σκηνές είναι σε στριπτιζάδικο). Πόσους τεμαχισμούς, πόσα άντερα και πόσο αίμα με τον κουβά έπεσε. Προσθέστε τις σκηνές δράσης με τους ίδιους να κάνουν τα επικίνδυνα σταντς, τον ευνουχισμό από δόντια (σκηνή που θα αργήσω να ξεχάσω), το βασανισμό πουτσοκέφαλου (κι αυτή τη σκηνή θα αργήσω να ξεχάσω), τη νεκροφιλία, την αιμομιξία, την προσβλητική βλασφημία (όχι για μένα), τα πράκτικαλ εφέκτς, το χιούμορ, τις ατάκες που πετάνε οι πρωταγωνιστές και όλα αυτά με μία 70'ας-80'ας γκράιντχάουζ αισθητική τύπου Ματσέτε και Χόμπο και έχεις ένα φουλ εξπλοϊτέισον που δεν του λείπει τίποτα.
"Είσαι σίγουρος ότι δε μου λες μαλακίες;"
Τη διανομή της ταινίας την ανέλαβε η Τρόμα και παίζει να είναι η καλύτερη επιλογή της (μαζί με το Δε Τέηντ, θα το παρουσιάσω κι αυτό σύντομα) από την εποχή του Πούλτριγκάιστ. Οι ταινίες της Τρόμα είναι μία κατηγορία από μόνες τους, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση το να κατατάξεις το Φάδερς ντέι μόνο σε αυτήν την κατηγορία θα το αδικούσε. Θεότρελο σενάριο με χαμηλό προϋπολογισμό αλλά πολύ ανώτερη ποιοτικά από τις περισσότερες Τρόμα κυκλοφορίες, το ότι πέτυχαν αυτό το αποτέλεσμα με μόλις 10.000 δολάρια είναι απίστευτο.
"Με πόσα; Δε βλέπω Μπι μούβιζ, για ποια με πέρασες;"
Η παραγωγή της ταινίας είναι της Άστρον-6, μίας παρέας έξι καμμένων που γράφουν, σκηνοθετούν, πρωταγωνιστούν και τέλος πάντων τα κάνουν όλα μόνοι τους. Το Φάδερς ντέι είναι η δεύτερη ταινία μεγάλου μήκους που κάνουν (η πρώτη είναι το Μάνμποργκ) και η τρίτη (και ας ελπίσουμε όχι τελευταία τους) είναι το Δι Έντιτορ, ένας φόρος τιμής στα τζιάλο (που είναι και της μόδας τώρα τελευταία) που μέχρι στιγμής μόνο καλές κριτικές έχει πάρει. Μάλιστα αυτή τη φορά είχαν στη διάθεσή τους το αστρονομικό ποσό των 130.000 δολαρίων και καταφέραν να έχουν και γνωστά ονόματα στο καστ όπως τον καλτ Ούντο Κιέρ, την Παζ Ντε Λα Χουέρτα και τον Λόρενς Χάρβει. Ανυπομονώ να κυκλοφορήσει.
Το τρέιλερ που το αδικεί
Το τίζερ τρέιλερ που δεν το αδικεί
Η ωραία αφίσα
Κι άλλη ωραία αφίσα
(Η απομίμηση του Σνέικ Πλίσκιν, το παπαδοπαίδι και το αρσενικό πορνίδιο)
(Και η αδερφή του Έιχαμπ)
"Η αδερφή μου;"
(Αίμα με τον κουβά)
"Παιδιά δεν έχουμε λεφτά για κασκαντέρ, είστε ασφαλισμένοι;"
_001.JPG)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
