Λάθος Ταινίες

19.9.14

Berberian Sound Studio (2012)

Το 1976 ανυποψίαστος κακομοιράκος Εγγλέζος μηχανικός ήχου (Toby Jones), που είναι ίδιος ο Droopy , καλείται στην Ιταλία από εταιρεία παραγωγής ταινιών, να επιμεληθεί τον ήχο της επόμενης ταινία τους "Il Vortice Equestre". Δεν ήξερε δεν ρώταγε; Τα πράγματα δεν είναι όπως τα περίμενε στο κλειστοφοβικό στούντιο ήχου Μπερμπεριάν (Αρμένης), οι Ιταλοί είναι λωποδύτες (ούνα ράτσα, ούνα φάτσα) και η ταινία είναι τρόμου. Ο Droopy ζει αυτόν τον τρόμο μαχαιρώνοντας καρπούζια, ακούγοντας συνέχεια κραυγές πόνου και αγωνίας, βλέποντας επαναλαμβανόμενες σκηνές βασανιστηρίων και με τον παραγωγό να επιμένει ότι δεν είναι ταινία τρόμου.

"Είναι γλύκα, είναι μέλι, τα καρπούζια του Βαγγέλη"

Μόνος ανάμεσα σε ιδιότροπους και αγενείς ξένους, μακρυά από την μαμά του, η ανασφάλεια και το άγχος του μετατρέπεται σε εφιάλτες και ούτε τα γράμματα στην αγαπημένη του μητέρα μπορούν να σταματήσουν τους εφιάλτες να μετατραπούν σε παράνοια, ίσως αν έβαζε τον αντίχειρα στο στόμα του να ένιωθε κάπως καλύτερα, το Ιταλικό δάκτυλο που πιπίλησε δεν τον βοήθησε, αλλά ποτέ δεν ξέρεις, Εγγλέζος είναι (απαράδεκτο σεξιστικό και ρατσιστικό αστείο).

"Τι είπες ρε τζιτζιφιόγκο;"

Το μότο της ταινίας θα μπορούσε να είναι αυτό, "μην τη δεις, άκουσέ την" μιας και παρακολουθούμε από κοντά το ντουμπλάζ και το μοντάζ ήχου της ταινίας μέσα στην ταινία, χωρίς να δούμε ούτε μία σκηνή (της ταινίας μέσα στη ταινία). χωρίς να δούμε ούτε μία σκηνή
Πριν το The Duke of Burgundy ο Peter Strickland είχε κάνει το Berberian Sound Studio, μία εναλλακτική καμμενιά / ψυχολογικό θρίλερ, που σου δείχνει με ωραίο τρόπο πως γινόταν το μιξάζ στα σπαγγέτι χόρορ, αλλά με επίσης ωραίο τρόπο δεν σου δείχνει πολλά άλλα, με αποτέλεσμα όταν τελειώσει να ξύσεις το κεφάλι σου με απορία. Εμένα μου άρεσε αλλά δεν την προτείνω ελαφρά την καρδία.

Το τρέιλερ

Οι όλες ωραίες αφίσες

"Do you speak English?" - "No"
(Αυτή δεν είναι η Τόνια Σωτηροπούλου;)

Η μουσική κάνει καλό στα φυτά

"Cazzo! CAZZO!"

"Τόσες μέρες στην Ιταλία, ούτε μία μακαρονάδα δεν έφαγα"

Τίτλοι αρχής του Il Vortice Equestre

Οι αφίσες του Il Vortice Equestre

"Δυαράκι"

The Seasoning House (2012)

Κάπου στα μακρινά Βαλκάνια, μικρή τσοπάνα ξεριζώνεται από το χωριουδάκι της μαζί με άλλες μικρές τσοπάνες, από παραστρατιωτική ομάδα, που τις φυτεύει σε μικρό μπουρδέλο στο λιβάδι, να φυτοζωούν για το υπόλοιπο της ζωής τους (που δεν θα είναι και πολύ). Αφού τις κάνουν να καταλάβουν ότι έτσι θα ζουν από 'δω και πέρα (σαν φυτά), τις γεμίζουν ηρωίνη και το ταξίδι ξεκινάει. Εκτός από τη δική μας βέβαια, αυτή είναι κουφή, μουγγή και σημαδεμένη (πόσο τυχερή στη συγκεκριμένη περίπτωση;), κανείς δε θα θέλει να τη γαμήσει και αντί για πουτανάκι τήνε κάνουνε τσατσά. Της αναθέτουν να ταίζει τις άλλες, πρέζα, φαί, (ή μόνο πρέζα) και να τους βάζει μεϊκάπ πριν τη δουλειά. Όχι ότι γλυτώνει το σεξ, μιας και ο νταβατζής αποφασίζει να τη βάλει κάτω ...από τη φτερούγα του, έτσι που τη βλέπει εύθραυστη και τρομαγμένη (σκληρός αλλά και ευαίσθητος).
Όλα κυλάνε όμορφα και ήρεμα για την παρέα μας, μέχρι να εμφανιστούν οι κακοί της υπόθεσης(;). Υπερκαυλωμένοι στρατόκαυλοι που θέλουν να γαμήσουν και την πουτάνα και τον νταβατζή και το μπουρδέλο μαζί. Η καλύτερη στιγμή για τη μικρή μας ηρωίδα, να προσπαθήσει να βοηθήσει τη φίλη της, να δραπετεύσει (κι ας της είχε τάξει το φεγγάρι με τ' άστρα ο νταβάς) από το εξοχικό μπουρδέλο κάνοντας πάρτι στους κούφιους τοίχους και εξαερισμούς του, και να εκδικηθεί για το κακό που της έκαναν (ή μήπως όχι;).
Άλλο ένα ριβέντζ μούβι με κωφάλαλο κορίτσι (όλο τέτοια), και σεναριακό τουίστ από τον Paul Hyett. Γνωστός εφετζής από τα The Descent 1 και 2, Eden Lake, Attack The Block και άλλα πολλά. Βία, βιασμοί, βρώμα, αίματα (λίγα αλλά καλά, εφετζής λέμε), αγωνία, βρώμα, καθόλου χιούμορ και βρώμα στο Σίζονιν Χάους που μετά την προβολή του θα θέλεις να κάνεις ένα ντουζάκι να καθαρίσεις.

(Το τρέιλερ)

(Η μέτρια αφίσα)

(H άσχημη αφίσα)

(Στόμα έχει και μιλιά δεν έχει)

(Nαι, κάνε ήσυχα μην τους ...ξυπνήσεις)

"Καταλάβατε ή να κάνω και κακά;"

"Σε μακερόσο"

(Υπερκαυλωμένος στρατόκαυλος)

"Ένα δυαράκι"

Hidden In The Woods Aka En Las Afueras De La Ciudad (2012)

Στοργικός πατέρας αφού σκοτώνει τη γυναίκα του λόγω μοιχείας (ή έτσι νομίζει γιατί δε φαίνεται και στα καλά του), τον τρώει η μοναξιά και βιάζει τις κόρες του (;). Η μία από αυτές γεννάει αιμομικτικό τερατάκι, που το μεγαλώνουν στην αποθήκη ταίζοντάς το ωμό κρέας (το καλό κρέας αν το μαγειρέψεις το χαλάς). Για κάποιο λόγο που δε μαθαίνουμε ποτέ, τα αχάριστα κακομαθημένα, ζητάνε τη βοήθεια δύο αστυνομικών, που εμφανίζονται ξαφνικά στο σπίτι, για λόγο που δε μαθαίνουμε ποτέ. Δεν ήθελε και πολύ ο μπαμπάς να πάρει το αλυσοπρίονο στο χέρι και να φτιάξει χοιρινό μπέικον. Γιατί εκτός από πατέρας της χρoνιάς, η δουλειά του είναι να κρύβει στην καλύβα του την ηρωίνη του πρεζέμπορα νταβατζή θείου του. Πάνω στο κακό χαμό βρίσκουν ευκαιρία τα τρία αχάριστα να το σκάσουν από το σπίτι, τρέχοντας προς τα Χιλιανά δάση, και όλα αυτά γίνονται τα πρώτα 15 λεπτά! Τι θα γίνει τα υπόλοιπα 80; Πως θα επιβιώσουν τα κορίτσια και ο Sloth; Τι θα απογίνει ο πατέρας; Που είναι τα ναρκωτικά κρυμμένα και τι θα κάνει ο θείος γι'αυτό; Τόσα πολλά ερωτήματα, τόσος λίγος χρόνος.
Μετά τις χόρορ κουλτούρες που είδα μαζεμένες, χρειάζομουν κάτι τέτοιο για να συνέλθω. Βία, βιασμοί και δαγκωνιές σε αυτό το exploitation από τη Χιλή, που έγινε ήδη Αμερικάνικο ριμέικ από τον ίδιο σκηνοθέτη (;!). Δυστυχώς δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα, μην ξεχάσω να το δω.

Το τρέιλερ είναι μάπα

Η ωραία αφίσα

Η όχι τόσο ωραία αφίσα

(Το μπέικον στη διαδικασία παραγωγής του)

(Και στη διαδικασία κατανάλωσής του)

(Είναι υπέρ του φυσικού τοκετού στο σπίτι)

"δηλαδή ο παππούς μου είναι και μπαμπάς μου;"

(Δεν κάμουμε μπάνιο, μπροστά από το παράθυρο, σε εγκαταλειμμένο σπίτι στη Χιλή)

Ποια αγαπημένη μας μπάντα έχει Χιλιανό τραγουδιστή;

(Αυτή)

"Δύο"

The strange color of your body's tears (2014)

Η Hélène Cattet και ο Bruno Forzani συνεχίζουν από 'κει που σταμάτησαν με το Amer και το πηγαίνουν ένα βήμα παρα πέρα βάζοντας μπόλικο Lynch και κάμποσο Polanski μέσα στον Bava και τον Argento τους. Δεν αναβιώνουν απλά το giallo, παίρνουν τα χαρακτηριστικά που το έκαναν ξεχωριστό και τα μεγενθύνουν, τα πολλαπλασιάζουν και στα τρίβουν μες στην μούρη, σου βγάζουν τα μάτια κυριολεκτικά.

"Με τύφλωσε η ομορφιά του"

Τύπος γυρίζει από επαγγελματικό ταξίδι και βρίσκει το διαμέρισμα του άδειο και την γυναίκα του εξαφανισμένη. Ούτε ένα σημείωμα, ούτε ένα τάπερ με φαί στο ψυγείο, πίνει ξεροσφύρι τα ουίσκια, την ακούει στερεοφωνικά (και 'μεις μαζί του) και αρχίζει να ενοχλεί τους υπόλοιπους ενοίκους ψάχνοντας για τη γυναίκα του. Μιά μυστήρια γιαγιά στον έβδομο, μία δεσποινίς ελαφρών ηθών στην ταράτσα, ένας ύποπτος ντέτεκτιβ που εμφανίζεται ξαφνικά (χαίρετε, αστυνόμος Μπέκας), ο καθένας του λέει τα δικά του και μπερδεύουν περισσότερο τον δικό μας που αρχίζει να τα χάνει, ψάχνοντας στο κτίριο για την δικιά του. Ποιος θα τα χάσει τελείως; αυτός, αυτή ή εσύ;

"Εγώ πάντως όχι"

Εκτός από τον ερωτισμό και τη βία των giallo μου θύμισε David Lynch και τη τριλογία του "διαμερίσματος" του Polanski, διαμερίσματα με μυστικά, συνωμοσίες, παράνοια, λίγη πραγματικότητα, πολλές φαντασιώσεις και εφιάλτες. Μπορεί το the strange color of your body's tears (αίμα) να ξεκινάει φυσιολογικά αλλά στη πορεία γίνεται πιο λαβύρινθος και από το Amer, νόημα δε θα βγάλεις, κύτταρα θα κάψεις, αλλά θα σου αρέσει (;).

Η μόνη αφίσα

Το μόνο trailer

"Κάποιος είναι πίσω μου έτσι;"

"Dexter εσύ;"

Από το σάουντρακ

"Τρία!"

Beyond the black rainbow (2010)

Στο μελλοντικό 1983, δεσποινίς με τηλεκινητικές ικανότητες, είναι έγκλειστη σε νιού έιτζ (age όχι AIDS) ψυχοφαρμακευτικό ίδρυμα, και είναι αντικείμενο εμμονής, επιστημονικής και ερωτικής, παρανοϊκού διευθυντή τύπου Patrick Bateman που του έχουν πέσει και οι βλεφαρίδες από τα πολλά ψυχοτροπικά. Λογικό να αγανακτήσει και να προσπαθήσει να αποδράσει.
Εντυπωσιακό το ντεμπούτο του Panos Cosmatos. Ψυχεδελικό σάι φάι θρίλερ, με σκηνογραφία, φωτογραφία, μουσική, επιρρεασμένα από 60's, 70's, 80's, Κιούμπρικ, Αρτζέντο, Κάρπεντερ, Λούκας, Νταφτ Πανκ, όλα μέσα.
Φαν στιγμή οι 80's χεβιμεταλλάδες στο βουνό που πίνουν μπύρες και ακούν Venom - angel dust.

Τρέιλερ

Και ορίτζιναλ σάουντρακ

Και αφίσα

Και μη ορίτζιναλ σάουντρακ

"ένα φιλάκι μόνο σου ζητώ"

"δεν είμαι τρελός σας λέω"

"δεν καταλαβαίνω γιατί θες να φύγεις"

"νταφτ πανκς νοτ ντεντ"

"πες μου ότι δεν σου άρεσε"

"Τριαράκι"

Εξωγήινος έρχεται στη Γη, ντύνεται Scarlett Johansson και τραγουδάει Tom Waits, αυτό έγινε στ' αλήθεια. Στην ταινία τώρα, εξωγήινος έρχεται στη Γη, ντύνεται Σκάρλετ, η Σκάρλετ ντύνεται με γούνα και κόβει βόλτες στη Σκωτία. Φλερτάρει με ανυποψίαστους κοινούς θνητούς, πέφτει κάτω, σαβουριάζεται, τη μαζεύουν, (candid camera κανονικά, μόνο τα ηχογραφημένα γέλια έλειπαν) και δεν την αναγωρίζει κανείς διότι στη Σκωτία δεν βλέπουν μαλακίες. Κάποιους από αυτούς, τους πιο αγάμητους, τους πηγαίνει σπίτι της (όχι στο διάστημα), τους κάνει στριπτίζ, τους ρίχνει στο μαύρο τζακούζι και τους αφήνει εκεί μέχρι να παπαριάσει το δέρμα τους και να κάνουν ολική απολέπιση.
Τη Σκάρλετ δεν τήνε χώνεψα ποτέ, ούτε σαν γκόμενα, ούτε σαν ηθοποιό, ούτε με μαλόξ, εδώ όμως ο ρόλος της ταιρίαζει σαν ...δεύτερο δέρμα, (αυτό το κρύο, το αδιάφορο, το κοιμησιάρικο) και τη συμπάθησα, όχι επειδή τα βγάζει όλα και χαϊδεύεται γυμνή μπροστά στο καθρέφτη.
Φαν φακτ, ο τύπος που παίζει τον παραμορφωμένο δεν τον παίζει, είναι παραμορφωμένος, αλλά είναι και ηθοποιός, μετά από αυτό τον βλέπω στο ριμέικ του άνθρωπου ελέφαντα.