Καταρχάς να πω ότι γύρισα από τα ξένα και θα προσπαθήσω να είμαι πιο τακτικός (όχι μόνο στην τουαλέτα), και λέω "προσπαθήσω" γιατί το Μπλόγκερ με γαμάει, έτσι απλά. Για κάποιο λόγο (μάλλον για το καλώς ήρθες) μου εξαφανίζει συνέχεια τα Έιτς Τϊεμέλ των βίντεο στο πρόχειρο, με αποτέλεσμα να παιδεύομαι με αυτή τη μαλακία πολύ περισσότερο από όσο θα έπρεπε (και να μην το ευχαριστιέμαι).
Ήρθε η ώρα λοιπόν, για το παρτού (part2) των λάθος βίντεο κλιπιών. Είχα πει ότι θα ποστάρω ένα κάθε μήνα, όμως υπολόγιζα σε φυσιολογικούς ρυθμούς μαλακίας και κωλοβαρέματος (τέσσερα άρθρα το μήνα, τρία για ταινίες και ένα για βίντεο), αλλά για λόγους ανωτέρας βίας (ζωή εκτός κυβερνοχώρου), δεν μπόρεσα να φανώ Εγγλέζος (ούτε στην ώρα, ούτε πουθενά αλλού).
Να ξετσικνήσει η μουσική!
Το καλύτερο μάσα-τζίδικο της πόλης (ωραία ονομασία για ψησταριά), είναι οικογενειακή επιχείρηση. Άλλο ένα γαμάτο βίντεο του Eric Wareheim, αυτή τη φορά για τους Τομπάκο.
Ο David Lynch έχει κάνει πολλές καμμενιές, μεγάλου μήκους, μικρού μήκους, σειρές, μουσικά βίντεο και διαφημίσεις. Αυτή είναι μία σχετικά πρόσφατη καμμενιά για ένα δικό του κομμάτι, το Crazy Clown Time. Δεν βγαίνει νόημα γιατί δεν υπάρχει, ο Δαυίδ κάνει πάντα ότι του έρθει στο κεφάλι.
Στεγνοκαθαριστής με νυκτερινό χόμπι. Tην ημέρα καθαρίζει ρούχα και το βράδυ καθαρίζει ανθρώπους (όχι κυριολεκτικά). Ωραίο θριλεροβίντεο από τον Todd Cole.
Αυτό το αριστούργημα δεν είναι ακριβώς βίντεο κλιπ, είναι απόσπασμα από το μιούζικαλ πορνοκωμωδίας τρόμου του 1984, "Driller: An erotic thriller". Όχι ρόκι χόρορ σόου και μαλακίες, ωραίο. Προσοχή, αυτό το βίντεο περιέχει εικόνες πούτσας, μαύρης, μεγάλης και στριφογυριστής.
Τους Νεκροφάγους τους είχα αναφέρει και στην προηγούμενη ανάρτηση των λάθος βίντεο κλιπ αλλά είχα προτιμήσει να βάλω τους Cattle Decapitation. Ήρθε η σειρά τους λοιπόν, αυτό δεν είναι μόνο ένα βίντεο κλιπ, προτίμησα να βάλω ολόκληρο το "Through the eyes.." αντί να επιλέξω ένα από τα πέντε βίντεο που περιέχει και τα παρουσιάζει σαν μία μικρού μήκους σπλάτερ ανθολογία, καλό σούβλισμα.
Στίχοι: "You blocked me on Facebook, now you are going to die". Αλήθειες για τα ίντερνετς του Σατανά και βίντεο κλιπ γροθιά στo κέντρο του Σιωνισμού (επίσης είναι προειδοποίηση για τους φίλους της σελίδας).
Χαρούμενο τραγουδάκι με θέμα τον αιμομικτικό έρωτα μεταξύ διδύμων. Η οικογένεια έρχεται πάντα πρώτη και σαν την αγάπη της μάνας, του πατέρα και του αδελφού δεν έχει, γιατί να το δίνεις αλλού; Σωστό ή λάθος; Εσύ αποφασίζεις.
Βίντεο κλιπ που δείχνει άλλο βίντεο κλιπ μέσα σε παιδική εκπομπή, που αν υπήρχε και στην πραγματικότητα θα έκανε θραύση στα παιδάκια (αλλά όχι στους γονείς). Χθες ήμουν σε μία παιδική χαρά (;) και νόμιζα ότι βρισκόμουν σε άσυλο φρενοβλαβών. Τα παιδιά έκαναν συνεχώς αψυχολόγητες τρέλες που δεν έβγαζαν κανένα νόημα, παρ' όλα αυτά επικοινωνούσαν άψογα μεταξύ τους, τρομακτικό.
Η αρχή και το τέλος μίας όμορφης σχέσης, το αποτέλεσμα του έρωτα, το θαύμα της γέννας, ο καρπός της αγάπης μίας δεσποινίς και ενός ...Λάθος.
Στο προηγούμενο "Λάθος Βίντεο Κλιπ" είχα ξεκινήσει με Trent Reznor, τώρα θα τελειώσω με τη γυναίκα του. Το "How to destroy angels" είναι το μουσικό πρότζεκτ της γυναίκας του Τρεντ. Το βίντεο το έχει σκηνοθετήσει ο κουμπάρος τους και πρωταγωνιστούν οι ίδιοι στο ρόλο του εαυτού τους να αιμοραγούν και στη συνέχεια να καίγονται ζωντανοί. Όμορφοι άνθρωποι, όμορφα καίγονται δηλαδή.
Μ' αυτά και μ' αυτά φτάσαμε στο τέλος και της σημερινής ανάρτησης. Μέχρι την επόμενη φορά, να είστε καλά, να κάνετε λάθη και να τσεκάρετε τη σελίδα στο Φέισμπουκ και το Σινέ Τουίτς, ...κατά λάθος.
Αγαπητά μου Λάθη, ήρθε η ώρα που περιμένατε ενάμιση μήνα τώρα (στο μπλογκ, γιατί στο Facebookκαι το Cinetweets κάτι έγραψα). Επιτέλους κανονική ανάρτηση (μη χαίρεστε, δε γύρισα ακόμα) μέσα στην άνοιξη, με ταινία που έχει τίτλο ...Άνοιξη! Δακρύστε χωρίς ντροπή και όχι μόνο από τα μάτια. Πάμε ...
Καλό παιδί και άξιο παλικάρι, συντετριμμένο από το χαμό της μητέρας του, μπλέκεται σε καυγά στο μπαρ που δουλεύει, σπάει τα δόντια εριστικού μαλάκα, χάνει τη δουλειά του (επειδή ο πελάτης έχει πάντα δίκιο) και τον ψάχνουν οι μπάτσοι να πληρώσει τα σπασμένα (δόντια, ήταν και χρυσά). Η καλύτερη στιγμή δηλαδή για να πάει ταξιδάκι στην Ιταλία και να ξεφύγει απ' όλους και όλα.
(Εριστικός μαλάκας)
Στο ψαροχώρι όμως που θα πάει για διακοπές, θα πέσει στα δίχτυα ωραίας αλλά τρελής (κλασικά) Ιταλίδας που τον κάνει να ξεχάσει τα παλιά του προβλήματα με το να του δημιουργήσει καινούρια (τα δικά της συν την τρέλα της). Του την πέφτει χύμα στο κύμα με ατάκα "πάμε τώρα να γαμηθούμε, τώρα!" και ο πρωταγωνιστής μας είναι σε φάση "για ποιον με πέρασες, ας βγούμε τουλάχιστον ένα ραντεβού πρώτα" (είπαμε, καλό παιδί και άξιο), και η Πουτανέσκα Καπριτσιόζα φεύγει τρέχοντας γιατί δεν της αρέσουν τα καλά παιδιά και θέλει μόνο πίτσα από τη Βιλγαρία.
"Μου κάνεις πλάκα, έτσι;"
Ο έτσι δε θα τα παρατήσει εύκολα (ούτε δύσκολα), έχει καταπιεί το δόλωμα, το αγκίστρι και την πετονιά μαζί και για την επόμενη ώρα θα παρακολουθείτε τα πεταρίσματά τους για αναπαραγωγή, το ερωτικό κάλεσμα του θηλυκού και το χορό του αρσενικού. Μόνο που εδώ οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί, το αρσενικό θέλει δακτυλίδι ενώ το θηλυκό σκέτη πούτσα, ωμό κρέας, σουβλάκι χωρίς πίτα, χοντόγκ χωρίς ψωμάκι.
"Έτσι, ψάξε να βρεις το μαργαριτάρι μέσα στο μύδι"
Κάπου εκεί θα αρχίσει να μπαίνει και ο τρόμος (τρομάρα τους) στην ιστορία και θα δούμε ότι το πρόβλημα της Καπριτσιόζας δεν είναι μόνο στο μυαλό αλλά και στο σώμα (όχι, δεν έχει πουλί ...ή μήπως έχει;). Δεν είναι απλά παλαβή, ή ψωνάρα ή Φοίβη από τα φιλαράκια. Είναι κάτι πολύ χειρότερο και τα κορδελάκια που του κάνει στην αρχή δεν είναι τίποτα σε σχέση με αυτά που θα του κάνει αργότερα (μην έχετε υψηλές προσδοκίες, δε θα του κάνει αυτά που φαντάζεστε) και αυτός είναι ο λόγος που δε θέλει σοβαρή (σ)χέσει, γάμο και παιδί (είδαμε και αυτές που ήθελαν).
(Απλά βιώνει λίγο πιο έντονα αυτές τις μέρες του μήνα)
Ο δικός μας βέβαια έχει δαγκώσει λαμαρίνα, έχει πέσει με τα μούτρα στον πατσά, έχει μπει ολόκληρος μέσα στο βρακί της, δε βλέπει, δεν ακούει τίποτα και θέλει μόνο έρωτα. Θα καταφέρει να κερδίσει την αγάπη της (μαλάκα, έλεος) και τι θα συμβεί αν όχι; Ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημά της και πως λύνεται; Σε ενδιαφέρει πραγματικά να μάθεις; Τα θέλει και τα παθαίνει και κρίμα το παιδί γιατί είναι πονεμένο και κάτι τέτοιους βρίσκετε εσείς οι τρελές και τους εκμεταλλεύεστε, στα όπα όπα σας έχουν και σας ζηλεύουνε, να βρούνε τέτοιους άντρες και άλλες γυρεύουνε.
"Ελπίζω να με έφερες εδώ για να με χτυπήσεις στα βράχια και όχι για ρομάντζο"
Η ατάκα στην αφίσα λέει "love is a monster" (επίσης αναφέρει και τον Λάβκραφτ, μη χαίρεστε, ένα πλοκάμι δε φέρνει την ..Άνοιξη), εγώ θα πρόσθετα "με σάλιο και υπομονή, ο κώλος γίνεται μουνί" ή "το μουνί σέρνει καράβι" ή κάτι τέτοιο ρομαντικό τέλος πάντων, που αν δεν είχε τις σκηνές τρόμου θα λειτουργούσε πολύ καλύτερα. Καλές ερμηνείες, συμπαθητικοί χαρακτήρες, ωραία τοπία και σκηνοθεσία, αλλά το κακό CGI και τα horror κλισέ χαλάνε ότι πάει να φτιάξει. Για μένα το horror μέρος της ταινίας, είναι εντελώς αποτυχημένο σε σχέση με το υπόλοιπο και το κρατάει στη μετριότητα, κρίμα γιατί με πιο προσεγμένες "τρομακτικές" σκηνές θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερο.
(Κακό CGI)
Σκοτεινό ρομάντζο λοιπόν με ηθικό δίδαγμα, από τον σκηνοθέτα του φιφιού "Resolution" και του "Bonestorm" segment του V/H/S:Viral (και τα δύο μέτρια αλλά σχετικά πρωτότυπα), και με πρωταγωνιστή τον Lou Taylor Pucci (ναι, Πούτσι), που έπαιζε τον μαλλιά στο σούπερ γαμάτο ριμέικ του Evil Dead, και την Nadia Hilker στο ρόλο της μοιραίας, που έχει παίξει στο "Γυμνό Αλυσοπρίονο" και η καριέρα της φαίνεται να πηγαίνει από το κακό στο μέτριο. Το προτείνω σαν Date Movie και μόνο (μαζί με το Honeymoon) σε ζευγαράκια που θέλουν να πειραματιστούν (όχι στο σεξ) και να δουν κάτι ...διαφορετικό.
Το τρέιλερ
Οι καλούτσικες αφίσες
(Γκρίνια και στο σεξ; Πως να μην κολλήσει με την Ιταλίδα μετά;)
"Σκούζι σινιόρα, μπέλα, μόλτο μπέλα"
-" Βαφανκούλο!"
(Πριν τα φτιάξουν)
(...και μετά)
"Το τελευταίο που θυμάμαι είναι ότι βγήκα για μία μπίρα"
Ο μικρός Σαμ μοιάζει με τον Ρίβερ Φίνιξ στο Σταντ Μπαϊμί (όχι τυχαία) και δεν είναι στα καλά του. Δεν ξέρουμε τι ακριβώς έχει, αλλά ξέρουμε ότι το έχει και ότι γι' αυτό τον έστειλε η μαμά του σε καλοκαιρινή κατασκήνωση προσκόπων, αντί σε ψυχολόγο (μάλλον ούτε αυτή είναι στα καλά της).
Λίγο πριν ξεκινήσουν το διήμερό τους στην άγρια φύση, οι αρχηγοί της ομάδας, ο Κρις (το καλό παιδί), ο Πίτερ (το κακό παιδί) με τον σκύλο του και η Τζασμίν (η cutie-newbie που τη θέλουν όλοι, ακόμα και τα παιδάκια. Επίσης έχει παίξει και σε αυτό) λένε στα προσκοπάκια μία φανταστική ιστορία που μόλις έβγαλαν από το μυαλό τους, για να κάνουν την εκδρομή πιο ενδιαφέρουσα για τα πιτσιρίκια. Ότι στο βουνό που πάνε να κατασκηνώσουν κυκλοφορεί ο Κάι, ένα παιδί που τα βράδια μεταμορφώνεται σε λυκάνθρωπο και τρώει αθώους κατασκηνωτές (γουάτ δεφάκ! Ούτε αυτοί είναι στα καλά τους).
(Επειδή δεν τα τρόμαξαν αρκετά με την ιστορία για τον Κάι, έπρεπε ένας από αυτούς να ντυθεί λυκάνθρωπος για να τα αποτελειώσει)
Όταν φτάνουν στην αλάνα που έχουν νοικιάσει (!;) για να κατασκηνώσουν, βλέπουν δύο Γάλλους γυφτοκάγκουρες που ήρθαν κατευθείαν από τα 90's, να το έχουν κάνει πίστα γκο-καρτ, να μην είναι διατεθειμένοι να φύγουν και να τσαμπουκαλεύονται κι από πάνω (ίσως υπάρχει έχθρα μεταξύ Βέλγων και Γάλλων, δε ξέρω). Επειδή όμως τα λυκόπουλα δεν είναι διατεθειμένα να το κάνουν θέμα, βάζουν την ουρά στα σκέλια, παίρνουν τα πιτσιρίκια και πάνε πιο μέσα στο δάσος να βρουν ένα άλλο σημείο να το παίξουν Χιούι, Λιούι, Ντιούι. Το βρίσκουν κοντά σε ένα εγκαταλειμμένο εργοστάσιο (;), αγνοώντας τις προηγούμενες φωνές, ενός εκ των ρεϊβάδων να μην πάνε προς τα 'κει, και αγνοώντας τώρα τον μπάτσο/δασοφύλακα (που μοιάζει με ταχυδρόμο) που τους λέει ότι κανείς δεν πατάει το πόδι του σε αυτό το δάσος, επειδή είναι μάλλον στοιχειωμένο από τότε που έκλεισε το εργοστάσιο, και πολλοί από τους εργάτες κρεμάστηκαν στα δέντρα του. Που θα βρουν καλύτερο μέρος για τα παιδιά να σκάψουν, να σκαρφαλώσουν και να περάσουν το βράδυ;
"Είσαι σίγουρος ότι δεν είναι μηχανή του γκαζόν;"
Ο μικρός Σαμ δεν θα αργήσει να δει τον Κάι και θα τρέξει να το πει και στους υπόλοιπους πρόσκοπους, που εννοείται δεν θα τον πιστέψουν και θα τον αρχίσουν στις φάπες επειδή είναι χαζό που λέει χαζομάρες. Απογοητευμένος ο Σαμ θα περιπλανηθεί μόνος στο δάσος και θα ανακαλύψει τη φωλιά του Κάι και λίγο αργότερα και τον ίδιο. Αυτήν τη φορά όμως δεν θα πει τίποτα σε κανέναν (γιατί άραγε) και θα αναπτύξει μαζί του μία ιδιαίτερη σχέση (είναι και η ηλικία των πειραματισμών άλλωστε).
Εκτός από τον Κάι όμως υπάρχει και μία άλλη απειλή που βλέπουμε εμείς και όχι οι χαρακτήρες. Το δάσος είναι γεμάτο αισθητήρες και παγίδες που ελέγχονται από ένα υπόγειο κέντρο ελέγχου (προφανώς) και δεν θα αργήσει (πολύ) η ώρα, που όλοι θα τρέξουν πανικόβλητοι για τη ζωή τους και θα πέσουν σε κάποιες από τις απίθανες παγίδες που θυμίζουν θεματικό πάρκο "Λάθος Στροφή" και "Τζον Ράμπο", που μας κάνει "Λάθος Ράμπο".
(Κέντρο ελέγχου σούπερ κακού)
Δεν μπορώ να γράψω τι γίνεται από εδώ και πέρα χωρίς να κάνω σπόιλερ στην ιστορία που αρχίζει να εκπλήσει, μιας και ο συγγραφέας έχει μπλέξει διάφορα θέματα τρόμου μαζί. Μπορώ να γράψω όμως ότι μεταξύ άλλων θα δείτε βία από παιδιά σε ενήλικες, βία από ενήλικες σε παιδιά και βία από παιδιά σε σκυλιά. Παρ' όλα αυτά μην περιμένετε τρελό gore και αίμα, σε αυτόν τον τομέα έκαναν οικονομία και πρόσεξαν οι σκηνές βίας να μην είναι υπερβολικές ή σοκαριστικές.
Τα ερωτήματα που προκύπτουν κατά την διάρκεια της ταινίας είναι τα εξής. Ποιος πραγματικά είναι ο Κάι και τι θέλει; πιάνεται φίλος; (αυτή η ερώτηση ισχύει και για άλλους χαρακτήρες) Ποιος ελέγχει τις παγίδες; πως και γιατί τις έφτιαξε; Ποια η σχέση του με τον Κάι; Ποιο είναι το πρόβλημα του Σαμ τελικά; Πολλά ερωτήματα που δεν θα πάρετε ξεκάθαρες απαντήσεις, μόνο μικρές ενδείξεις για να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα (αν θέλετε). Παράδειγμα για το τελευταίο ερώτημα, προσέξτε τη φωτογραφία που έχει πάνω του ο Σαμ και τι λέει στα πιτσιρίκια ο αρχηγός τους για το λυκάνθρωπο στην αρχή της ταινίας.
(Φώτοσοπ!)
Ωραίο Βελγικό εργάκι με όμορφη σκηνοθεσία, 80'ς σίνθια στο σάουντρακ (που ενώ μου αρέσουν, στο συγκεκριμένο δεν μου ταιριάζουν) και ιστορία επιρρεασμένη από Κινγκ, Σπίλμπεργκ ακόμα και Ντελ Τόρο. Περίπτωση παιδικού θρίλερ δηλαδή, αφού έχει πρωταγωνιστές παιδάκια, απίθανες εφευρέσεις-παγίδες, παρεξηγημένο (;) τέρας και αίμα με το σταγονόμετρο. Παρ' όλα αυτά έχει 3-4 σκηνές που μπορεί να ενοχλήσουν αλλά όχι για τη γραφικότητά τους (βία κατά σκυλιών και παιδιών). Στα συν ότι παίρνει μία κοινότυπη ιδέα (δολοφόνος σκοτώνει κατασκηνωτές στο δάσος) και προσπαθεί να πρωτοτυπήσει με σεναριακά τουίστ που σε εκπλήσουν (σχετικά) και το τέλος που μένει ανοιχτό μέχρι το ...τέλος. Το προτείνω για ευχάριστη προβολή αλλά μην περιμένετε να τρομάξετε, ή να αηδιάσετε (εκτός αν το δείτε με μικρούς σας φίλους, αυτοί θα τρομάξουν και θα αηδιάσουν), θα ήθελα περισσότερη δράση και αίμα (όπως πάντα). Επίσης κάπου διάβασα ότι θα γίνει και Αμερικάνικο ριμέικ.
"Γεια σας, μία μικρή ενίσχυση σας ζητώ, για τον σύλλογό μας είναι, στην προσκοπική μου τιμή!"
Η γλώσσα είναι Φλαμανδικά και πετάνε κάνα Εγγλέζικο που και που. Εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα αλλά κάποιοι από εσάς παίζει να έχουν, και τώρα που το ανέφερα και σας θυμήθηκα θα σας κράξω. Τελευταία ακούω πολλούς από εσάς να παραπονιέστε για γλώσσες πέραν της Αγγλικής στις ταινίες, ξεκολλήστε, χάνετε ταινιάρες για να ακούτε Αγγλικά (μην πω Αμερικάνικα) και βλέπετε τις ίδιες 3-4 ταινίες που ανακυκλώνονται στο Χόλιγουντ τα τελευταία 20 χρόνια. Ενώ αυτά τα 20-30 χρόνια Ασία και Ευρώπη έχουν ξανά ανακαλύψει το είδος και το έχουν πάει ένα βήμα παραπέρα. Καλά, είστε και εσείς που λέτε "δε βλέπω παλιές ταινίες" και δεν σας γράφω τίποτα γιατί θα πρέπει να βάλω το "Προειδοποίηση Περιεχομένου" στο Μπλογκ (δεν τα λέω μόνο για σένα, είναι και άλλοι τελικά), αυτά.
Το τρέιλερ
Η ωραία αφίσα
Η άσχημη αφίσα
(Η αρχηγοί και το τρελό)
"Νικολάκιιιι! μη τυχόν και παίζεις στις λάσπες πάλι, θα σε πατήξω χάμω"
"Έλα να παίξουμε πινιάτα!"
"είπαμε να πειραματιστούμε αλλά όχι να σου τρέχουν και τα σάλια"
(Πατάς το κουμπάκι...)
(...ανάβει το λαμπάκι)
(και πέφτει το δεντράκι)
"Έμπα μέσα, έχεις πελάτες"
"Γεια σας αγόρια, σε ποιον θα την παίξω πρώτα;"
(Έχει κάποιο πρόβλημα στη μέση, δεν εξηγείται αλλιώς)
Λοιπόν κυρίες και κύριοι, τεντιμπόιδες και δεσποινίδες, η επόμενη ανάρτηση για ταινία θα έρθει σε ...δεν ξέρω πόσο καιρό. Σε κάμποσες μέρες θα φύγω στο εξωτερικό για άγνωστο χρονικό διάστημα και δεν ξέρω αν εκεί που θα είμαι θα μπορώ να ασχοληθώ με το μπλογκ. Πριν φύγω θα προσπαθήσω να κάνω άλλη μία ανάρτηση αλλά δεν υπόσχομαι τίποτα. Από 'κει και πέρα δεν θα χαθώ τελείως γιατί έχω ήδη μία μεγάλη λίστα για τα επόμενα "Λάθος Βίντεο Κλιπ" και άλλη μία με όλες τις "Χαμένες Αναρτήσεις", δλδ αναρτήσεις που ξεκίνησα να γράφω αλλά δεν τις ολοκλήρωσα. Οπότε παίζει να κάνω μία τέτοια (ανάρτηση) με σύντομα σχόλια για 5-6 ταινίες μαζεμένες. Τώρα που είπα αυτό σκέφτηκα και κάτι άλλο. Δεν έχω αναφέρει ότι γράφω και στο CineTweets.gr. Τουίτς για ταινίες που έχω σχολιάσει και εδώ αλλά με τη διαφορά ότι εκεί τις βαθμολογώ. Μπορεί να μου είναι δύσκολο να γράψω 5-6 παράγραφους για το μπλογκ αλλά θα μου είναι εύκολο να γράψω 5 σειρές για το Cinetweets, οπότε έχετέ το κατά νου.
Όλο crowdfunding τώρα τελευταία, θέλω κι εγώ να κάνω ένα αλλά δεν ξέρω πως να εξαπατήσω τον κόσμο.
Μετά τους Rob Zombie, Dario Argento με Iggy Pop, Romero κ' υιός και Tom Savini με Umberto Lenzi, γίνεται άλλο ένα crowdfunding που φαίνεται ότι αξίζει. Δύο άτομα από τους Astron 6, την όμαδα που έκανε τα Manborg, Father's Day (ταινιάρα) και The Editor (δεν το έχω δει διότι δεν έχει βγει ακόμα, αλλά από το τρέιλερ φάινεται ταινιάρα κι αυτό) έχουν σκοπό να κάνουν άλλη μία ταινιάρα (όπως φαίνεται) και μαζεύουν λεφτά όχι για όλη την παραγωγή, αλλά μόνο για τα εφέ! Επειδή οι άνθρωποι έχουν γούστο, θέλουν να χρησιμοποιήσουν μόνο practical effects, σε μία ταινία που από το τρέιλερ θυμίζει John Carpenter και συγκεκριμένα The Thing και In The Mouth Of Madness δηλαδή 80's Horror Sci-Fi και τα μυαλά στα κάγκελα, αμήν και πότε.
Με το που ξεκινάει το Αδάμ Τσάπλιν (ωραίο όνομα ρε, το κάνατε και τίτλο τρομάρα σας), νομίζεις ότι έχεις βρεθεί στην κρεαταγορά, όπου κάποιοι βαριεστημένοι χασάπηδες παίζουν μπάλα, με κεφάλια γουρουνιών που έμειναν στο ράφι (μπορεί να τρώμε τον κώλο του ζώου, αλλά όχι και το κεφάλι του, δεν είμαστε απολίτιστοι. Όπως λένε και οι Βίγκαν "Δεν τρώω ότι έχει μάτια", γι' αυτό του κόβουμε το κεφάλι).
"Τι λέει αυτός ρε; Κλείστε τον"
Στη φανταστική πόλη Heaven's Valley, μόνο παραδεισένια δεν είναι τα πράγματα, όταν ψυχωτικός αρχηγός μαφίας με αστείο όνομα κι αυτός (Ντένις, ο τρομερός), αλλά καθόλου αστείος ο ίδιος, αποφασίζει να κάψει ζωντανή μία φουκαριάρα (ευτυχώς όχι μάνα), επειδή καθυστέρησε να του πληρώσει κάποιο χρέος της. Δυστυχώς για τον Ντένι, τους δύο γιους του και τη διεφθαρμένη αστυνομία που τους ανήκει, ο αγαπημένος της φουκαριάρας (Αδάμ) είναι ντουλάπα, σφίχτης, φουσκωτός και διψασμένος για εκδίκηση. Αυτό από μόνο του δεν λέει και πολλά, αλλά το ότι κάνει συμφωνία με ένα δαίμονα για να πάρει την εκδίκησή του τα λέει όλα. Ο δαίμονας που μοιάζει σαν τερατάκι από τα Γκούλιζ (ταινιάρα), κατοικεί σε μία πληγή με σχήμα ανάποδου σταυρού, στην ωμοπλάτη του Αδάμ και του δίνει υπερφυσική δύναμη. Όταν εμφανίζεται είναι για να συμβουλέψει τον Αδάμ, ή για να κάνει χιούμορ με τα θύματά του, λες και η μοίρα που τα περιμένει, δεν είναι ήδη αρκετά φρικτή.
"Dynamic duo και B.F.F. Εγώ λέω τα αστεία, αυτός βαράει"
Από την άλλη, ο Ντένις έχει κι αυτός υπερφυσική δύναμη (τι σόι σούπερ κακός θα ήταν αν δεν είχε;), όχι από κάποιο δαίμονα, αλλά από ένα κοκτέιλ χημικών που παίρνει από μικρός για να κρατηθεί στη ζωή, λόγω ενός ατυχήματος που είχε και εξαιτίας του, έχει παραμορφωθεί σε τέτοιο βαθμό, που φοράει διαρκώς μία κρίπι μαύρη μάσκα, με έναν άσπρο ανάποδο σταυρό (και οι δύο κεντρικοί χαρακτήρες έχουν πάνω τους ανάποδο σταυρό, τυχαίο;).
(Αποτέλεσμα παιδικού τραύματος)
Ο Αδάμ αρχίζει και ανακρίνει όποιον άμοιρο μικροεγκληματία και μπάτσο πέφτει στο δρόμο του, για να μάθει λεπτομέρειες για τον Ντένι, και είτε ξέρουν είτε όχι, τους κάνει τη μούρη κιμά στο ξύλο. Στην καλύτερη περίπτωση χέρια και πόδια σπάνε σαν κλαδιά, σαγόνια ξεκολλάνε και κεφάλια ανοίγουν. Στη χειρότερη τους μαζεύουν με το κουταλάκι κυριολεκτικά, όπως στη σκηνή που αφήνει τους μπάτσους να τον συλλάβουν και να τον πάνε για ανάκριση, για να ανακρίνει αυτός τον αρχηγό του Α.Τ. και μετά να τον κάνει ένα με τον τοίχο, κανονική ανθρώπινη ταπετσαρία.
(Ένας έξυπνος τρόπος να διακοσμήσετε τον τοίχο του καθιστικού σας και να εντυπωσιάσετε τις φίλες σας)
Όταν ο Αδάμ αρχίζει και τους πλησιάζει, οι γιοι του Ντένι εκβιάζουν έναν άστεγο ψυχοπαθή χασάπη, που μοιάζει και βάφεται σαν Ινδιάνος, για να τον βρει και να τον σκοτώσει. Ο Αδάμ θα πρέπει να περάσει από τον Ινδιάνο, τους δύο γιους του Ντένι και τα Ε.Κ.Α.Μ, για να φτάσει στον ίδιο τον Ντένι και την τελική μάχη, που για να καταφέρεις να δεις τι γίνεται μέσα στο τσουνάμι αίματος, πρέπει να κρατάς ομπρέλα, να φοράς αδιάβροχο και γυαλιά με υαλοκαθαριστήρες.
"Να σας το τυλίξω για το σπίτι, ή θα το φάτε εδώ;"
Ριβέντζ μούβι με ξύλο και βία που ξεπερνάει κάθε προηγούμενο. Ιταλός σφίχτης έγραψε, σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε (σαν άλλος Σταλόνε) σε αυτό το γκόρφεστ ξύλου, που μοιάζει με έναν περίεργο συνδυασμό Riki-Oh: The Story of Ricky και The Crow. Οι σκηνές μάχης φέρνουν περισσότερο σε Άνιμε και Μάνγκα, ενώ οι χαρακτήρες με τα παραμορφωμένα πρόσωπά τους, θυμίζουν περισσότερο Δυτικά κόμικ.
Η ομάδα που έκανε την ταινία (Necrostorm), έχει κάνει άλλες τρεις και ετοιμάζει άλλες τέσσερις (!). Από αυτές έχω δει μόνο την αμέσως επόμενη από το Αδάμ, το Taeter city, που αν και έχει την ίδια ποσότητα gore (ίσως και περισσότερη) δεν μου άρεσε το ίδιο. Μου έδωσε την εντύπωση ότι αυτή τη φορά, η φιλοδοξία τους ξεπέρασε κατά πολύ το μπάτζετ. Όποιος γουστάρει το Αδάμ, που νομίζω είναι το καλύτερο μέχρι στιγμής από την Necrostorm, ας τσεκάρει και το Taeter city. Τα υπόλοιπα δεν μου φαίνονται τόσο καλά, αλλά παρ' όλα αυτά σκοπεύω να τα δω κάποια στιγμή.
"Όχι κάποια στιγμή, τώρα θα τα δεις, αλλιώς θα έρθω να σε βρω"
Όταν είχα δει τον Αδάμ πριν κάτι χρόνια, είχα μείνει μαλάκας (από τότε μου έμεινε). Το είχα δει τελείως ανυποψίαστος και δεν πίστευα στα μάτια μου. Τόσο καλοφτιαγμένο Γκιούλμπασι σε τόσο χαμηλού προϋπολογισμού ταινία, είχα να φάω από την ταβέρνα του Σπύρου του Βαλιμήτη. Το προτείνω ανεπιφύλακτα για ανεγκέφαλη ψυχαγωγία (μόνο τέτοια), μπακτουμπάκ μαζί με το Father's Day που προς το παρόν, είναι οι πιο αιματοβαμμένες ταινίες που έχω σχολιάσει εδώ μέσα.
(Το απογοητευτικό τρέιλερ)
(Η μάπα αφίσα)
(Η Γκέι Πορν αφίσα)
(Δεν είναι τίποτα, σκόνταψε και έκανε βαβά, θα το φιλήσει η μανούλα και θα περάσει)
.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*)
